World: What does “Brexit” mean for gas & oil?


As the UK goes to the polling stations to vote in the EU referudum here are five things to watch in the commodities world.


The UK makes up just 1.6 per cent of world oil demand, so crude should not be too affected by a Brexit vote, many traders think. But some analysts think the market is being blase.

The oil market, while primarily driven long-term by supply and demand, can be heavily influenced in the short term by currency moves and traders’ risk appetite. In the event of a Brexit the US dollar is expected to strengthen sharply, weighing across dollar-denominated commodities as they become more expensive for holders of other currencies.

There may also be a flight to safety — in such a sell-off oil tends to get dumped by the fast-money in favour of assets like gold. The Greece crisis in 2012 helped trigger a near 30 per cent drop in the oil price, albeit from a level well above its current price of $50 a barrel.

Demand is also not entirely removed from the equation. While the UK’s 64m people consume only 1.6m barrels a day — compared to 19.6m b/d in the US, the world’s largest oil consumer — the total EU bloc covers more than 500m people and accounts for almost 15 per cent of global oil demand (12.5m b/d). A Brexit is expected to be followed by greater uncertainty across the EU, likely hampering growth in an area where oil demand was already declining for much of the past decade.

Energy Aspects, a London-based consultancy, forecast that Brexit could drive oil prices down to “the low 40s” from near $50 a barrel currently given the “weakness in physical crude markets.”

“The uncertainty will continue to rattle financial markets, not just for the potential slowdown in UK and European economic growth if the UK voted to leave, but also due to the possibility it would trigger similar referendums in other European countries such as France, the Netherlands, and Sweden, threatening the foundations of the 28-country bloc,” said Energy Aspects.

Natural gas

As one of the few commodity contracts still denominated in sterling, UK natural gas could be volatile on Friday. If Britain votes to stay sterling would probably rally against the euro, something that would weigh on the benchmark National Balancing Point contract — an important reference price for the European gas market. If the opposite happens the NBP contract could rise sharply, impacting other gas markets that are closely tied to the UK such as the Netherlands.

Information from Financial Times

Source: energyworldmag

Tα γεωστρατηγικά και οικονομικά οφέλη της Ελλάδας από τον TAP – Οι κοινοπραξίες


Η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου TAP (Trans Adriatic Pipeline) θα αναβαθμίσει την γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας, και θα της αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη, ιδίως κατά την διάρκεια της κατασκευαστικής περιόδου, σύμφωνα με αναλυτές και στελέχη επιχειρήσεων.

Ο αγωγός συμβάλλει στον ενεργειακό εφοδιασμό της Ελλάδας και της Δυτικής Ευρώπης, ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια της τελευταίας και μειώνοντας την εξάρτησή της από το ρωσικό αέριο καθώς διαφοροποιεί τις πηγές προμήθειας ενέργειας. Επίσης, θα καταστήσει την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο σύμφωνα με αναλυτές.

Ο αγωγός ΤΑP, ο οποίος διέρχεται μέσω Ελλάδας και εν συνεχεία μέσω Αλβανίας θα φθάνει υποθαλάσσια στην Ιταλία, είναι συνέχεια του αγωγούΤANAP (Trans Anatolian Pipeline) που συνδέει την Τουρκία με την Ελλάδα και του αγωγού South Caucasus Pipeline από το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ στα σύνορα του Αζερμπαϊζάν με την Τουρκία.

Οι αγωγοί θα μεταφέρουν φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊζάν στη Δυτική Ευρώπη.

Η Ελλάδα και η Βουλγαρία θα μπορούν επίσης να παραλάβουν από ένα δισ. κ.μ. αερίου τον χρόνο. Ακόμη, ο αγωγός θα επιτρέψει την παροχή νέων ποσοτήτων φυσικού αερίου από την Αλβανία προς την Κροατία και την Βοσνία, Μαυροβούνιο μέσω σχεδιαζόμενου αγωγού.

Το ελληνικό τμήμα του αγωγού έχει μήκος 570 χιλιόμετρα περίπου από τους Κήπους του Εβρου μέχρι τα σύνορα με την Αλβανία στη Κρυσταλλοπηγή της Καστοριάς.

Υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για τα οικονομικά οφέλη που θα αποκομίσει η Ελλάδας από τον αγωγό ΤΑP. Τα περισσότερα εκτιμάται ότι θα εισρεύσουν κατά την περίοδο των κατασκευαστικών εργασιών που αναμένεται να ολοκληρωθούν προς τα τέλη του 2018. Ο αγωγός αναμένεται να είναι σε πλήρη λειτουργία το 2020.

«Ετοιμάζουμε τα εργοτάξια εδώ και ένα μήνα τουλάχιστον. Πιστεύω ότι οι εργασίες θα ξεκινήσουν τον επόμενο μήνα,» ανέφερε στο στέλεχος μιας εκ των ελληνικών κατασκευαστικών εργασιών που συμμετέχει σε κοινοπραξία.

Κάποιες εκτιμήσεις θέλουν το ελληνικό τμήμα του αγωγού TAP να φθάνει ή να ξεπερνάει τα 2 δισ. ευρώ. Ομως, στελέχη ελληνικών εταιρειών δεν θεωρούν ότι το συνολικό ποσό θα ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ.

Το ελληνικό τμήμα έχει σπάσει σε 3 εργολαβίες συν μία ακόμη εργολαβία για τους σταθμούς συμπίεσης σύμφωνα με στελέχη των εταιρειών. Δυο εργολαβίες έχει πάρει η κοινοπραξία της ιταλικής εταιρείας BONATTI και της JP Αβαξ και μια θυγατρική της γαλλικής Vinci με υπεργολάβο τηνΕλλάκτωρ.

Η ΤΕΡΝΑ και η ιταλική Rensco έχουν αναλάβει τους σταθμούς συμπίεσης. Σημειωτέον ότι η εταιρεία Σωληνουργεία Κορίνθου θα προμηθεύσουν τους σωλήνες διαμέτρου 48 ιντσών και μήκους 500 περίπου χιλιομέτρων.

Εκτός από τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες, πάνω από 100 ελληνικές εταιρείες από διαφόρους κλάδους, π.χ. πληροφορική, ασφάλεια, υγεία κ.τ.λ., αναμένεται να εμπλακούν στο έργο, δημιουργώντας χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.


Πρέπει να σημειωθεί ότι ο αγωγός TAP δεν ήταν το φαβορί για να μεταφέρει το αζέρικο φυσικό αέριο στη Δυτική Ευρώπη πριν το 2013 μεταξύ των αγωγών που προτείνονταν για τον λεγόμενο Νότιο Διάδρομο Φυσικού Αερίου.

To φαβορί ήταν ο αγωγός NabuccoWest που θα μετέφερε το φυσικό αέριο από τα τουρκο-βουλγαρικά σύνορα μέχρι την Αυστρία.

Ομως, η κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται το κοίτασμα φυσικού αερίου Σαχ Ντενίζ επέλεξε τον Ιούνιο του 2013 τον αγωγό TAP αντί του Nabucco-West.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η BP έχει το μεγαλύτερο ποσοστό 28,8% στη κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ. Οι υπόλοιποι μέτοχοι είναι η TPAO με 19%, η αζέρικη SOCAR με 16,7%, η Petronas με 15,5%, η LUKoil με 10% και η NIOC με 10%.

Από την άλλη πλευρά, οι βασικοί μέτοχοι της εταιρείας που είναι ιδιοκτήτρια του αγωγού και χρηματοδοτεί το έργο, είναι η βρετανική BP, η αζέρικηSOCAR, η ιταλική Snam, η βελγική Fluxys, η ισπανική Enagas και η ελβετικήAxpo.

Πηγή: ert

Noble-BG-Delek_Νέο σχέδιο ανάπτυξης και παραγωγής του κοιτάσματος Αφροδίτη στο τεμάχιο 12


Νέο σχέδιο με συμμετοχή BG

Νέο σχέδιο ανάπτυξης και παραγωγής του κοιτάσματος Αφροδίτη στο τεμάχιο 12 αναμένει πολύ σύντομα το υπουργείο Ενέργειας από την κοινοπραξία Noble-BG-Delek, σε μια προσπάθεια να καταστεί δυνατή μέσα στις επόμενες 4-5 εβδομάδες η εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων και η επίτευξη συμφωνίας.
Ένα προσχέδιο του τελικού σχεδιασμού ανάπτυξης έχουν εδώ και μερικές μέρες στα χέρια τους οι Κύπριοι αρμόδιοι, αλλά αναμένουν εναγωνίως το τελικό κείμενο, για να μπορούν να συντονίσουν την τελική έφοδο πριν την επισημοποίηση του σχεδιασμού και την έκδοση της άδειας παραγωγής.

Είχε προηγηθεί τον Ιούνιο του 2015 η πρώτη κατάθεση σχεδίου ανάπτυξης από τη Noble και την Delek, πριν ακόμα ενταχθεί στην κοινοπραξία (με 35% των δικαιωμάτων της ιδιωτικής πλευράς) η British Gas. Εκείνο το σχέδιο έτυχε αρκετής διαβούλευσης μεταξύ των δύο πλευρών και ήταν πηγή αρκετών αντιπαραθέσεων, καθώς υπήρξαν σημεία στα οποία το υπουργείο Ενέργειας διαφώνησε έντονα με τις αξιώσεις της κοινοπραξίας.
Ακολούθησε η συμφωνία της Noble με την BG για ένταξη του βρετανικού κολοσσού στην κοινοπραξία του Αφροδίτη και οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν εδώ και μερικούς μήνες, για να δοθεί χρόνος στην BG να μελετήσει το αρχικό σχέδιο και να καταθέσει εισηγήσεις και παρατηρήσεις.
Ο υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης είχε δηλώσει τότε ότι η BG είναι δυνατόν να είχε νέα στοιχεία για να εμβολιάσει τον διάλογο, επιταχύνοντας και διευκολύνοντας ίσως τις συζητήσεις.


Διά χειρός BG
Στον καταρτισμό του νέου σχεδίου, που είναι θέμα λίγου χρόνου να κατατεθεί, συμμετείχε επίσημα η BG και είναι ενδιαφέρον να διαπιστωθεί αρμοδίως σε ποια σημεία υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το σχέδιο του περασμένου Ιουνίου. Αυτό που κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πολλά υποσχόμενη τη συμβολή της βρετανικής εταιρείας (η οποία στο μεταξύ έχει εξαγοραστεί από τη Shell) είναι η δεδηλωμένη επιθυμία της να αγοράσει ένα σημαντικό τμήμα του αποθέματος του Αφροδίτη για τις ανάγκες του τερματικού υγροποίησης στο Idku, του οποίου είναι συνδιαχειρίστρια.


Συνεπώς, ο ρόλος της στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν θα είναι διπλός: παραγωγός-πωλητής και ενδιαφερόμενος αγοραστής.
Η καθυστέρηση που προηγήθηκε για συμφωνία επί του σχεδιασμού ανάπτυξης δεν αφήνει πολλά περιθώρια πρόσθετων διαβουλεύσεων, αφού μέχρι το τέλος Μαΐου 2016 θα πρέπει οι δύο πλευρές να έχουν συμφωνήσει, ώστε να εκδοθεί στην κοινοπραξία η άδεια παραγωγής φυσικού αερίου από το Αφροδίτη.


Η καθυστέρηση
Όπως γράψαμε σε προηγούμενο δημοσίευμα, οι σχέσεις της κυβέρνησης και της κοινοπραξίας του Αφροδίτη (πριν την ένταξη της BG) πέρασαν φάσεις σοβαρής έντασης. Το υπουργείο Ενέργειας προσβλέπει σε βελτίωση του κλίματος συνεργασίας με την εμπλοκή της BG στις διαβουλεύσεις.
Μέχρι και τη διακοπή των διαπραγματεύσεων αρχές του 2016, εντοπίζονταν τα ακόλουθα προβλήματα:

  • Οι δύο πλευρές δεν κατέληξαν σε συμφωνία για τον καθορισμό του σημείου παράδοσης (delivery point) του παραγόμενου αερίου.


  • Δεν έχουν υπογραφεί letters of intend (δηλώσεις προθέσεων) με ενδιαφερόμενους αγοραστές στην Αίγυπτο, κάτι που δυσχεραίνει τη συμφωνία επί του σχεδίου ανάπτυξης. Τα πράγματα κάνει πιο δύσκολα η κρίση στην αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου, η οποία έχει ρίξει τις τιμές για μελλοντικές παραδόσεις και καθιστά δύσκολη την εξασφάλιση ικανοποιητικής τιμής από την κοινοπραξία. Η δυσκολία αυτή επιφέρει δυσμενείς συνέπειες και στις προσπάθειες για εισαγωγή φυσικού αερίου στην Κύπρο, για τις τοπικές ανάγκες.


  • Η Noble Energy και η Delek Group δεν επέδειξαν επιθυμία να αναλάβουν την πόντιση και διαχείριση αγωγών για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το κοίτασμα Αφροδίτη στην Αίγυπτο και την Κύπρο. Όπως ξαναγράψαμε, δεν περιλαμβάνονται οποιοιδήποτε σχεδιασμοί για τους αγωγούς στο αρχικό σχέδιο ανάπτυξης του Αφροδίτη, κάτι που θεωρείται σημαντική έλλειψη από την κυπριακή πλευρά. Μένει να δούμε αν αυτό το κενό έχει καλυφθεί στο νέο σχέδιο.


  • Εκκρεμεί επίσης η επίτευξη συμφωνίας για την ανάπτυξη του κοιτάσματος πετρελαίου που εκτιμάται ότι υπάρχει εντός του τεμαχίου 12.


Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ», 



2 km left before Bulgaria has 1st gas interconnector: Bulgaria energy minister


Gas transmission operators of Bulgaria and Romania Bulgartransgaz EAD and Transgaz signed Wednesday a contract with Austria’s Habau company for the construction of a part of the Bulgaria-Romania gas interconnector that is to run under the Danube River,FOCUS News Agency reported.

Minister of Energy Temenuzhka Petkova attended the event.
“This is the contract providing Bulgaria the opportunity to have the first interconnector in its history,” the official said, speaking after the signing of the contract.

In her words, 2 more kilometres of the interconnector are to be built under the Danube River.
“These 2 kilometres turned out to be the most difficult project,” the minister commented.
According to her, the deadline in the contract is 119 days.
Temenuzhka Petkova expressed her certainty the best contractors and the best offer and conditions had been selected.
“Due to this, I very much hope we will again meet in about 4 months but at a different event connected with the inauguration of the [interconnector],” the cabinet member stated, expressing her gratitude to all companies that will take part in the realisation of the project.


Source: Focus NEWS Agency

#EastMed: Short-term problem cloud longer-term outlook

East Med Sea_f960x260

John Roberts, Chief Analyst, Natural Gas Europe.

There’s still a lot of optimism surrounding the eastern Mediterranean, despite a recent decision by the High Court in Jerusalem that will delay Israeli field developments and continuing disputes between Cairo and Shell concerning Egyptian field development.

Cyprus has demonstrated its confidence that the region’s fortunes will bounce back by announcing a third licensing round; while the European Commission’s Vice President for Energy Union, Maros Sefcovic, has publicly stated EU backing for a pipeline to Greece.

It’s certainly a contradictory background, made all the more difficult to assess because access to the most commercially viable regional market, Turkey, depends on two major political developments: rapprochement between Israel and Turkey and a solution to the 41-year-old partition of Cyprus.

What this means is that there is a fundamental difference between what can be achieved in the short term and the much larger prospects and possibilities in the long term.

In the immediate future, the emphasis will remain on Egypt, and on whether the development of Israel’s giant Leviathan field and of the much smaller Cypriot field, Aphrodite, will be tied in to Egyptian supply, demand and export requirements.

In the longer term, the question is whether output from Leviathan and Aphrodite, and from any further discoveries that might be made in an increasingly interesting geological context, will be able to reach Turkey, either by pipeline or as a result of marine-based development of floating compressed natural gas or floating liquefied natural gas.

Only in the very longest context imaginable – perhaps a 10 or 15-year period in which further discoveries both multiply and extend geographically the current resource base – is it reasonable to envisage a pipeline to Greece.

The Israeli High Court decision rejecting the stability clause of Israel’s newly-enacted natural gas regulatory framework effectively means that the Israeli government will have to embark on a fresh round of negotiations with the companies developing Leviathan – essentially the local Delek and the US Noble – concerning how best to provide a stable framework that will ensure reasonable rates of return on the investments.

But while Delek seems ready to accept the delays inherent in such discussions, Noble appears to be keeping open the option of seeking billions of dollars in damages by means of arbitration in the International Court of Arbitration in Geneva.

In Egypt, Shell still has to decide how far it will go in order to push its claim, inherited as a result of its takeover of BG, for either the early repayment of some $1.1 bn owed by the Egyptian General Petroleum Corporation (EGPC) or settle for a higher price for gas to be delivered to EGPC.

As it stands, EGPC is offering to pay Shell’s BG unit $5.88/mn Btu, while Shell, in the absence of any debt repayment plan, is holding out for $7.00/mn Btu. Failing agreement on these matters it is hard to see how development of Shell’s 9B concession area will proceed.

In Cyprus, the realisation that the geology underpinning Egypt’s giant Zohr field discovered last August may also extend into Cyprus’s exclusive economic zone (EEZ) was the prime reason for proceeding with a new licensing round at a time when so many other eastern Mediterranean factors remain in doubt. Moreover, the June 21 deadline for submissions is quite close and almost certainly means that companies seeking to secure stakes in Blocks 6, 8 and 10 – the blocks likely to attract the greatest interest – will have to submit their offers without knowing whether Cyprus really is moving towards a resolution of the long standing division of the island into essentially Greek-Cypriot and Turkish-Cypriot ruled regions.

There are two main reasons why this is important. First, until there is a settlement to the Cyprus problem, it is not possible to lay a pipeline between the Israeli fields and Turkey, since such a line would have to pass through Cypriot waters on both the Greek and Turkish sides of the island. Second, the management of hydrocarbon resources will clearly be a priority for any new federal government in a post settlement Cyprus.

And neither community has yet indicated just how it thinks either the limited resources Cyprus is already known to possess, or any future resources it might discover, should be used.

If discoveries are limited, then development plans for Cypriot hydrocarbons will have to mesh with those of its neighbours; but if substantial discoveries are made, there will almost certainly be calls for a revival of former Cyprus government plans for a gas liquefaction facility in the current Greek Cypriot port of Vasilikos.

And there is always the really long-term hope. When he visited Greece on 10 March, Sefcovic discussed a host of issues with the prime minister Alexis Tsipras, including how Greece might one day become a regional gas hub. But his most striking comments on this visit came on March 29, when he issued a blog saying that Greece’s “highly ambitious plans with the governments of Cyprus and Israel to create the eastern Mediterranean natural gas pipeline would inject additional sources from the newly-found gas reserves. This goes hand in hand with the EU Energy Security Strategy which aims to diversify Europe’s energy sources in order to increase competition in the energy market.”

There is no doubt that the current governments of Cyprus and Greece would both love to see an eastern Mediterranean pipeline carrying Israeli and Cypriot gas to Europe by way of Greece. But the commercial case for such a line is almost impossible to conceive unless further gas discoveries are made not only in the Israeli, Cypriot and Egyptian sectors of the sea, but also in Greek waters.

And that raises a host of complex questions concerning what might constitute the respective exclusive economic zones of Greece and Turkey in the eastern Mediterranean – and whether either Athens or Ankara really wishes to raise once again the extremely thorny subject of their maritime boundaries.

Perhaps the bottom line is that so much really depends on Turkey. The Turkish government would dearly love to have access to eastern Mediterranean gas in order to diminish its reliance on gas imports from Russia. Indeed, Ankara’s determination to demonstrate that it does have alternatives even prompted reports that Turkish gas imports in January included a tiny element of LNG imports from the US, a remarkable achievement seeing as how actual US LNG exports did not start until 25 February.

But if Turkey is to import eastern Mediterranean gas – and Turkey is Europe’s fast growing gas market – then it will have to finalise its current negotiations on a rapprochement with Israel and it will have to sign off on a Cyprus settlement. These are both quite possible, but a Cyprus settlement, in particular, may take time to deliver. And this means caution should remain a watchword both for current and prospective eastern Mediterranean investors.

Source: naturalgaseurope

(Video) Israel Hayom_Israel and Greece: A strategic partnership


Greek President Prokopis Pavlopoulos speaks with Israel Hayom ahead of his visit this week • “The economic relations between the two countries are terrific,” he says, adding that “we are marching together toward a more promising, and challenging, future.”

“Come invest in Greece,” Greek President Prokopis Pavlopoulos told Israel Hayom ahead of his visit to Jerusalem this week. Pavlopoulos said: “Relations between the two states [Israel and Greece] have reached unprecedented levels. We are marching together toward a more promising, and challenging, future, that is based on a strategic partnership between the two states.”

Pavlopoulos will meet President Reuven Rivlin at the start of his visit on Wednesday. A day later, he is set to meet Prime Minister Benjamin Netanyahu. “The economic relations between the two countries are terrific,” Pavlopoulos said. “Bilateral trade grew by 32% over the past year. There are currently 30 joint projects that involves Greek and Israeli companies, and we will soon invite additional companies to take part in more projects.”


Pavlopoulos said Greece has encouraged Israeli companies to “seize the many opportunities they have to invest in Greece.” He said he was doing his utmost to provide for a safe and business-friendly environment. Last January, Netanyahu signed a strategic pact with his Greek and Cypriot counterparts. Pavlopoulos says such regional cooperation is a boon for the three countries, noting that, “it bolsters and helps the already excellent relations between them. It is a framework that is based on regional prosperity and peace, while creating a pillar of stability in an unstable environment.” Pavlopoulos insisted that “this is not designed against a third party.” Perhaps referring to Turkey, he said that “we will agreed to add more parties who would like to advance regional cooperation.”

When the conversation turned to energy cooperation, Pavlopoulos stressed that Greece’s location has made it a maritime crossroads that connects the Middle East and Europe. “An underwater natural gas pipeline from the Israeli gas fields, through Cyprus to Greece, will serve as a convenient commercial bridge to Europe,” he explained.

Greece’s geography has drawbacks as well. It has been overwhelmed by the flow of migrants from Syria, Iraq and African countries, numbering hundreds of thousands. Some use it as a stopover en route to central Europe.

“Seventy-five to eighty percent of the migrants have fled from conflict zones,” Pavlopoulos said. “We do a lot to save lives; last year, the Greek coast guard saved some 150,000 women, children and men.”

Greece has also had to grapple with a major economic crisis and only recently has it begun to recover. “We are already engaged in a constructive dialogue with our partners and the EU to fully implement the first stabilization program,” he said. “Our goal is to meet our obligations while maintaining social cohesion.”

Pavlopoulos also praised the strong ties with Israel’s tourism industry. “Israelis have proven their loyalty over the years by visiting Greece again and again,” he said. “We feel the love and appreciation between the two peoples, which is based, in part, on a shared history, culture, the arts and music. Israelis know and love Greece, and everyone has their own magical place there; but we also recommend that people explore new places in the country; after all, we are just a 90 minute flight away.”

Source: israelhayom

Μ. Ρήγας: Οι ενεργειακοί επενδυτές θέλουν πολιτική & οικονομική ισορροπία στην Ελλάδα


Μεγάλο είναι το ενδιαφέρον από επενδυτές για τους υδρογονάνθρακες σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο, τονίζει ο πρόεδρος και CEO της Energean κ. Ρήγας. Ωστόσο, λόγω της πολιτικής και φορολογικής αβεβαιότητας, αλλά και της χαμηλής τιμής του πετρελαίου, προσθέτει ότι ακόμη οι διεθνείς πετρελαϊκές δεν ενδιαφέρονται να έρθουν και να επενδύσουν στις έρευνες στην Ελλάδα.

Τα παραπάνω σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Energean Oil & Gas Μαθιός Ρήγας μιλώντας στο New Europe.

«Όσο πιο σύντομα η πολιτική κατάσταση επιλυθεί και όσο πιο γρήγορα η διεθνής επενδυτική κοινότητα βεβαιωθεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται πάλι σε ήρεμα νερά και μπορεί ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις, τόσο πιο εύκολη θα είναι η προσέλκυση διεθνών κεφαλαίων και επενδύσεων στη χώρα. Νομίζω ότι υπάρχουν άφθονα κεφάλαια γύρω μας σήμερα τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη και την Άπω Ανατολή, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον», τονίζει ο κ. Ρήγας σε συνέντευξή του στο περιθώριο του «Energy Market:Unlocking Greece’ s Economic Potential” που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο στην Αθήνα.

Όσον αφορά την εξαγορά της Banker’ s Petroleum στην Αλβανία από μια κινεζική εταιρεία, ο επικεφαλής της Energean Oil & Gas σημειώνει: «Αυτό δείχνει ότι υπάρχει ενδιαφέρον ακόμη και από την Ανατολή για να εισρεύσει χρήμα στα Βαλκάνια, σε αυτή την περιοχή του κόσμου».

Στη συνέχεια, ο κ. Ρήγας χαιρετίζει την πολιτική προθυμία της Ελλάδας, την Κύπρου και του Ισραήλ να συστήσουν μια διακυβερνητική συνεργασία, ενώ προσθέτει ότι ευελπιστεί ότι αυτό θα μετασχηματιστεί και σε πραγματική επιχειρηματική συνεργασία. «Εμείς, ως Energean, επιχειρούμε στην Ελλάδα, επιχειρούμε στην Αίγυπτο και έχουμε, επίσης, συμφέροντα στο Ισραήλ, άρα είμαστε στην καρδιά όλης αυτής συζήτησης», σημειώνει.

Επισημαίνει, ωστόσο, ότι σήμερα οι έρευνες σε μεγάλα θαλάσσια βάθη δεν είναι εύκολες, με την τιμή κοντά στα 40 δολ. το βαρέλι. «Τα πράγματα θα αλλάξουν, όμως. Το Ισραήλ έχει ακόμη πολύ ανεκμετάλλευτο δυναμικό. Έχουμε πιθανόν δει μόνο την κορυφή του παγόβουνου με τις ανακαλύψεις στο Λεβιάθαν, το Τάμαρ, το Καρίς, το Τανίν και , προφανώς, και με το Ζορ στην Αίγυπτο, και γι’ αυτό πιστεύω ότι θα υπάρξουν και άλλες. Το μεγάλο ερώτημα που θα ανακύψει είναι πώς το αέριο αυτό θα καταλήξει στις μεγάλες αγορές και οι μεγάλες αγορές είναι η Ελλάδα, σαν χώρα διέλευσης προς την Ευρώπη, η Τουρκία και η Αίγυπτος», τονίζει ο κ. Ρήγας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε καλύτερη θέση σε σχέση με μερικούς μήνες νωρίτερα. «Στην πραγματικότητα θα έλεγα πιθανόν το αντίθετο. Είμαστε μόνοι, προσπαθούμε να επενδύσουμε, συνεχίζουμε να επενδύουμε στον Πρίνο και αυξάνουμε την παραγωγή μας εκεί, αλλά δεν έχουμε δει διεθνείς πετρελαϊκές να ενδιαφέρονται να έρθουν και να επενδύσουν μαζί μας στις έρευνες στη Δυτική Ελλάδα», επισημαίνει. Είναι νωπή, άλλωστε, η περίπτωση της  ιταλικής Enel, που, αν και προκάλεσε, τον Απρίλιο του 2014 με αίτησή της στο – τότε – ΥΠΕΚΑ, το διαγωνισμό για τις χερσαίες περιοχές Αιτωλοακαρνανίας, Άρτας-Πρέβεζας και Δ. Πελοποννήσου, τελικά δεν προσήλθε κατά την τελική προθεσμία υποβολής, τον Φεβρουάριο του 2015.

Όπως τονίζει ο κ. Ρήγας, η μεγάλη πρόκληση, τουλάχιστον για την Ελλάδα και για τον τομέα έρευνας και παραγωγής της: να προσελκυστούν διεθνείς παίκτες να έλθουν στη χώρα. «Αυτό», σύμφωνα με τον ίδιο, «απαιτεί να αλλάξουν μια σειρά από πράγματα. Πρώτα απ’ όλα, πολιτική σταθερότητα – μακροπρόθεσμη πολιτική από κάθε πολιτικό κόμμα, πραγματικά δεν έχει σημασία αν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ. Πρέπει όλοι να συμφωνήσουν σε μία κοινή στρατηγική γιατί πρόκειται για μία μακροπρόθεσμη υπόθεση», υπογραμμίζει στη συνέντευξή του στη New Europe.

Σύμφωνα με τον κ. Ρήγα, η Ελλάδα αποτελεί σήμερα μοναδική ευκαιρία για τους επενδυτές, «επειδή είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είμαστε σε ένα πολύ ασφαλές περιβάλλον σε σύγκριση με το τι συμβαίνει γύρω μας στον κόσμο και είμαστε και μία χώρα με ανεκμετάλλευτο δυναμικό και με μεγάλες δυνατότητες». «Οι πρώτες εταιρείες που θα μας συνοδεύσουν στην προσπάθειά μας αυτή να ‘ξεκλειδώσουμε’ το δυναμικό των υδρογονανθράκων της Ελλάδας θα επωφεληθούν από το πλεονέκτημα της ‘πρώτης κίνησης’», καταλήγει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Energean.

Πηγή: energyworld

Παραμένει το ενδιαφέρον της Socar για τον ΔΕΣΦΑ


Προσβλέπουμε στην ολοκλήρωση της συναλλαγής για τον ΔΕΣΦΑ, δήλωσε ο κ. Άναρ Μαμάντοφ, διευθύνων σύμβουλος της Socar Ελλάδος, μιλώντας στο συνέδριο του ΤΕΕ για τις ενεργειακές αγορές, ενώ δεσμεύτηκε για την ολοκλήρωση των έργων στη Ρεβυθούσα, καθώς και για διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού της Ελλάδας και της περιοχής με φυσικό αέριο.

Με τον τρόπο αυτό ο κ. Μαμάντοφ επαναβεβαίωσε το ενδιαφέρον της Αζέρικης Socar για την εξαγορά της πλειοψηφίας των μετοχών του ΔΕΣΦΑ, παρά το γεγονός ότι η όλη υπόθεση παραμένει ανοιχτή από το 2013, η εταιρία του έχει αναδειχθεί πλειοδότρια στο σχετικό διαγωνισμό, αλλά η συναλλαγή δεν έχει ολοκληρωθεί λόγω ενστάσεων από την ΕΕ.

Από την πλευρά του μιλώντας στο ίδιο συνέδριο ο Κωνσταντίνος Ξιφαράς Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΕΣΦΑ, σημείωσε ότι η γεωγραφική θέση της χώρας υπογραμμίζει την κρίσιμη θέση της στον ενεργειακό χάρτη και εκτίμησε ότι ο σταθμός της Ρεβυθούσας θα αποτελέσει ενεργειακό κέντρο των Βαλκανίων μελλοντικά.

Επίσης ανέφερε ότι ο ΔΕΣΦΑ στηρίζει την επέκταση του LNG στη ναυτιλία, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα POSEIDON MED II, με συνολικά 28 συμμετέχοντες, με λιμάνια από την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ιταλία.

Κατά τον ίδιο, υπάρχει ενδιαφέρον για τη λειτουργία ενός gas trading hub στην Ευρώπη και γι’ αυτό το λόγο ο ΔΕΣΦΑ εκπονεί μελέτη σκοπιμότητας.

Πηγή: energyworld

EU wants Gazprom anti-trust answers over Bulgaria gas


The European Commission sent Russian gas monopoly Gazprom a formal request in February to provide information in connection with an alleged violation of antitrust legislation in gas supplies by its affiliated companies in Bulgaria, Interfax quoted Gazprom as saying on March 15 in a memorandum for a new Eurobond offering.

The request states that the Commission has information that Gazprom may have abused its dominant position on the Bulgarian wholesale gas market and/or participated directly or indirectly in an uncompetitive agreement concerning the Bulgarian wholesale gas market, thus violating European Union antitrust legislation, the memorandum states.


“The European Commission is closely following the competitive conditions as regards the Bulgarian gas market,” a Commission spokesman told New Europe on March 15.


There is only one Gazprom’s “affiliate” in Bulgaria – Overgas Inc. – which owns a low pressure gas infrastructure (network) and buys 10 % of Russian imported gas to supply 50,000 customers (households) and two-three industrial consumers, a source in Sofia told New Europe. “Starting in autumn 2015, Gazprom and Overgas entered into an unpleasant spat, culminating in a sudden warning by Gazprom that it would stop deliveries to Overgas from January 1, 2016. Under the circumstances, Overgas had either to stop retail supplies and lose business and customers or buy gas from Bulgargaz, the national ‘public supplier’, at rates higher than the preferential rates offered by Gazprom to its affiliate,” the source argued.


On top of this Gazprom, which has a 49% stake in Overgaz, decided, “unilaterally” and with a short notice, according to local media, to sell its share, the source said, adding that was at a time when Overgaz cannot afford to buy the whole stake.


“The commercial relationship between Bulgargaz and Overgaz is tense because a few years back Overgaz managed to make the Commission send a critical warning to Bulgargaz for abusing the market principles. After Gazprom’s hostile move, the National regulator was pressured to make an official investigation into the financial state of Overgaz, suggesting that it might withdraw its license if improprieties were found. Luckily for Overgaz, the regulator gave it a clean bill of lading,” the source told New Europe.


“Privately, Overgaz’s management assesses Gazprom moves in relation to their ‘divorce’ as a blow in the back but would not say anything further either privately or publicly. Gazprom’s giving up on Overgaz is considered part of a general pattern of withdrawal from joint ventures in the EU, which do not correspond to the Third package. To be sure, Gazprom had expected a more dedicated attitude and result-oriented actions from Overgaz on the issues of South Stream,” the source claimed.


The European Commission is looking separately into the alleged interruption of gas deliveries from Gazprom to Overgas. Meanwhile, the antitrust investigation into Gazprom behaviours in Central and Eastern European gas markets is ongoing.


Last month, Gazprom’s, Italy’s Edison and Greece’s DEPA signed in Rome an agreement to develop a natural gas pipeline between Greece and Italy to transport Russian gas to Europe.


Peter Poptchev, a long-time Bulgarian ambassador-at-large for energy security, said he couldn’t think of a reason that the EU looking into possible gas supply abuse in Bulgaria by Gazprom impacting the IGI Poseidon project. “I have read the MoU adopted by the companies – it does not specify where the Russian gas would come from, Bulgaria or Turkey, and this is deliberate, regardless of the present poor state of bilateral affairs between Russia and Turkey,” he said.


Meanwhile, the Commission spokesman told New Europe on March 15 that the Commission has seen the announcement by three private firms (DEPA SA, Edison SpA and Gazprom) about their intention to build a pipeline. “It is an announcement of a MoU signed by the CEOs of the aforementioned private companies. The Commission remains with its known position that interconnection projects must contribute to the EU’s diversification and energy security strategy, and is compatible with all the relevant EU legal requirements; in particular the third energy package rules. That is part and parcel of the Energy Union,” the Commission spokesman said.


ΔΕΠΑ: Το πρόγραμμα Poseidon Med καθιερώνει το LNG ως ναυτιλιακό καύσιμο της Ανατολικής Μεσογείου


Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η πρώτη φάση του προγράμματος ανάπτυξης ΥΦΑ Poseidon Med ενώ ταυτόχρονα ξεκινά η επόμενη φάση Poseidon Med II, όπως ανακοίνωσε η ΔΕΠΑ.

Για το λόγο αυτό πραγματοποιήθηκε πρόσφατα εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες. Η ΔΕΠΑ ως βασικός φορέας ανάπτυξης του ΥΦΑ στην Ελλάδα είναι ο συντονιστής του προγράμματος POSEIDON MED ΙΙ. Η εκπροσώπηση της ΔΕΠΑ στις Βρυξέλλες, έγινε από τον Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. κ. Δημήτρη Δημητριάδη και τον Διευθυντή Δραστηριοτήτων Στρατηγικής και Εταιρικής Ανάπτυξης κ. Γεώργιο Πολυχρονίου, ο οποίος ήταν και ομιλητής.


Στόχος της εκδήλωσης ήταν να γεφυρώσει τις δύο φάσεις του προγράμματος, αναδεικνύοντας τα κύρια πορίσματα της πρώτης φάσης και τα επόμενα βήματα για τη χρήση του Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (ΥΦΑ) ως ναυτιλιακού καυσίμου στην Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου.

Η έναρξη του προγράμματος Poseidon Med ΙΙ επισφραγίστηκε με την επίσημη παρουσίαση του νέου λογοτύπου, το οποίο απεικονίζει τη συνέχιση της μετάβασης προς ένα πιο πράσινο ναυτιλιακό καύσιμο.

Τα παρευρισκόμενα Μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναγνώρισαν τον καίριο ρόλο του αερίου για το μέλλον της Μεσογείου, δημιουργώντας πιο καθαρές συνθήκες, πιο αποτελεσματικές μεταφορές καθώς και ευκαιρίες για τεχνολογική και οικονομική ανάπτυξη.

Με αυτά τα θεμέλια, η ναυτιλία θα μπορέσει να θέσει σε λειτουργία πλοία, τα οποία θα εφοδιάζονται μέσω των κατάλληλων υποδομών της ευρύτερης περιοχής, μέσα στα επόμενα 5 χρόνια.

Οι παρουσιάσεις της εκδήλωσης είναι διαθέσιμες στο σύνδεσμο (πεδίο Events).

Όπως τονίζει η εταιρεία, το POSEIDON MED II συνδέεται με την  ευρύτερη στρατηγική της ΔΕΠΑ για την ανάπτυξη εφοδιαστικής αλυσίδας ΥΦΑ μικρής κλίμακας (Small Scale LNG). Ο στόχος είναι να καταστήσει δυνατή την τροφοδοσία με ΦΑ απομακρυσμένων περιοχών, συμπεριλαμβανομένων και των νησιών. Επίσης, να προωθήσει τη διάθεση του ΥΦΑ ως ναυτιλιακού καυσίμου στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, καθώς και άλλες μη συμβατικές χρήσεις του ΦΑ όπως η χρήση του ως καύσιμο οδικών μεταφορών.

Το POSEIDON MED ΙΙ είναι ευρωπαϊκό πρόγραμμα σχεδιασμού του νομοθετικού πλαισίου και των προϋποθέσεων για τη χρήση του ΥΦΑ ως ναυτιλιακού καυσίμου στην Ανατολική Μεσόγειο. Μέσα από τον σχεδιασμό στοχευμένων και βιώσιμων υποδομών, το πρόγραμμα συμβάλλει στην ανάπτυξη της αλυσίδας εφοδιασμού με ΥΦΑ. Με τον τρόπο αυτό, αναμένεται η ενεργοποίηση της ζήτησης ΥΦΑ για ναυτιλιακή χρήση ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες διεθνείς περιβαλλοντικές απαιτήσεις.

Το POSEIDON MED II, το οποίο αποτελεί συνέχεια των προγραμμάτων “Poseidon-Med” και “Archipelago-LNG”, συγχρηματοδοτείται από τον μηχανισμό «Συνδέοντας την Ευρώπη» και θα διαρκέσει 5 χρόνια. Πρόκειται για διεθνές έργο με τη συμμετοχή 26 εταίρων από τρία κράτη-μέλη (Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρος). Απώτερος στόχος του έργου είναι η διάθεση του ΥΦΑ σε πέντε κύρια λιμάνια (Πειραιάς, Πάτρα, Ηράκλειο, Ηγουμενίτσα, Λεμεσός).

Στα πλαίσια του POSEIDON MED II διεξάγονται μελέτες για την εισαγωγή και χρήση του ΥΦΑ ως ναυτιλιακού καυσίμου στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, στοχεύοντας στον ευρύτερο σχεδιασμό του δικτύου προμήθειας ΥΦΑ αλλά και των σχετικών υποδομών.

Οι δράσεις του προγράμματος μεταξύ άλλων είναι:

  • Προετοιμασία προτάσεων κανονιστικού πλαισίου για τον ανεφοδιασμό πλοίων με ΥΦΑ ως ναυτιλιακού καυσίμου
  • Σχεδίαση αναβάθμισης της υποδομής του Τερματικού ΥΦΑ της Ρεβυθούσας που θα εξασφαλίζει την δυνατότητα φόρτωσης LNG σε πλοία ανεφοδιασμού καυσίμων
  • Τεχνικός σχεδιασμός εγκεκριμένος από τις αρμόδιες Αρχές για μετασκευή/ναυπήγηση πλοίων με καύσιμο ΥΦΑ καθώς επίσης και για τη δημιουργία της απαραίτητης υποδομής των λιμένων για υποστήριξη ανεφοδιασμού πλοίων με ΥΦΑ
  • Σχεδίαση και κατασκευή ειδικού πλοίου μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που θα κινείται με ΥΦΑ (πιλοτική δράση στην περιοχή της Βενετίας – Ιταλική συμμετοχή)
  • Εξέταση συνεργειών με άλλες χρήσεις και τομείς (όπως αυτός της ενέργειας) που θα επιτύχουν οικονομία κλίμακας στην χρήση του ΥΦΑ.
  • Ανάπτυξη βιώσιμου σχήματος τιμολόγησης/εμπορίας ΥΦΑ
  • Ανάπτυξη χρηματοδοτικών εργαλείων για υποστήριξη των εγκαταστάσεων των λιμένων και των πλοίων.


ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΟΛΠ, Ο.Λ. Ηρακλείου, Ο.Λ. Πατρών, Ο.Λ. Ηγουμενίτσας, Αρχή Λιμένων Κύπρου, Λιμενική Αρχή Βενετίας, Ένωση Εφοπλιστών Ναυτιλίας Μικρών Αποστάσεων (ΕΝΜΑ), Σύνδεσμος Εφοπλιστών Επιβατικών Πλοίων (ΣΕΕΝ), ΕΚΕΤΑ, Μινωικές Γραμμές, Blue Star Ferries Maritime, ΑΝΕΚ, Attica Ferries Maritime, Neptune Lines, Hellenic Seaways, Lavar Shipping, Arista Shipping, Bunkernet, Hellenic Lloyd’s, Ocean Finance, Environmental Protection Engineering, Naval Architecture Pratikakis & Partners CO, Rogan Associates, Rimorchiatori Riunti Panfido & C. SRL


Διάρκεια: Από 01/06/2015 έως 31/12/2020

Χώρες: Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρος

Λιμάνια προς μελέτη: Πειραιάς, Πάτρα, Ηράκλειο, Ηγουμενίτσα, Λεμεσός

Προϋπολογισμός: 53.279.405€

Συγχρηματοδότηση: 50% από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Μηχανισμός: Συνδέοντας την Ευρώπη/CEF-Transport).

Συντονιστής του προγράμματος: ΔΕΠΑ

Τεχνικός Συντονιστής του προγράμματος: ΔΕΣΦΑ

Πηγή: energypress